ریتمهای پیوندگاهی
اکنون 2 ریتم پیوندگاهی شایع زیر معرفی می شوند:
1- ضربان زودرس پیوندگاهی (Premature junctional Complex)
در این بینظمی، قبل از آنکه گره سینوسی فرصت صدور ایمپالس بعدی را پیدا کند، یک کانون نابجا در پیوندگاه، ایمپالسی را از خود صادر میکند. این ریتم به جز شکل موج P، در سایر خصوصیات با PAC مشابه است.
خصوصیات الکتروکاردیوگرام
|
سرعت |
100-60 بار در دقیقه |
|
نظم |
گاهی نامنظم (ضربان زودرس) |
|
امواج P |
ممکن است قبل، بعد یا درون کمپلکس QRS واقع شود، اما در هر حال وارونه است. |
|
فواصل PR |
در ضربان زودرس کوتاه میشود. |
|
عرض QRS |
12/0- 04/0 ثانیه |
درمان
غیر از شناسایی و حذف عوامل ایجاد کننده، درمان دیگری لازم ندارد.
2- ریتم پیوندگاهی (Junctional Rhythm)
در این ریتم به علت ناتوانی و ایجاد اشکال در سطوح بالاتر (گره سینوسی و دهلیزها)، سطح پشتیبانی بعدی (پیوندگاه)، شروع به فعالیت کرده و با سرعت ذاتی خود، (60-40 بار در دقیقه) اقدام به تولید ایمپالسهای الکتریکی میکند.
خصوصیات الکتروکاردیوگرام
|
سرعت |
60-40 بار در دقیقه |
|
نظم |
منظم |
|
امواج P |
ممکن است قبل، بعد یا درون کمپلکس QRS واقع شود، اما در هر حال وارونه است. |
|
فواصل PR |
کوتاه |
|
عرض QRS |
12/0- 04/0 ثانیه |
با خصوصیات فوقالذکر، اگر سرعت ضربان بین 100-60 باشد، ریتم مورد نظر را ریتم پیوندگاهی تسریع شده (accelerated junctional rhythm) و اگر سرعت ضربان از 100 بیشتر باشد، ریتم را تاکیکاردی پیوندگاهی (junctional tachycardia) مینامند.
درمان
درمان ریتم پیوندگاهی همانند برادیکاردی سینوسی و درمان تاکیکاردی پیوندگاهی همانند PAT است. در هر حال شناسایی و حذف عوامل ایجاد کننده ضروری است.